Communicatieforum

Met de herfst komen vroege feestdagen alhier. Zojuist ben ik teruggekomen van een gezellig Thanksgiving dinner bij Angie. Zij heeft de gewoonte opgepakt om Moosers die geen familie in de buurt hebben, te adopteren voor een Thanksgiving ‘orphan style’. Iedere genodigde kreeg vooraf instructies om een gerecht klaar te maken en mee te nemen. Ik mocht squash bereiden. Nadat ik op wikipedia had uitgezocht wat het precies was, sprak ik met Sylvia af om bij haar in de middag voorafgaand aan de thanksgivingavond een kooksessie te houden.
Jeremy zou er ook zijn. Gewapend met mijn squash betrad ik de keuken. Ik had geen idee hoe de squash klaar te maken. Gelukkig woont Sylvia bij Shawn (impro docent, bekend bij de meeste theatersporters), die doorgewinterd vegetarier is, en mij snel wist te redden van een squashexplosie in zijn magnetron. Wist ik veel. Op de gebruiksaanwijzing op de squash stond dat ik hem eerst een minuutje moest microwaven voor ik hem open zou snijden. Lang verhaal kort: de spaghetti-squash bleek eenvoudig te bereiden: doorsnijden en de binnenste pitjesmeuk eruit pulken, kopje water in de ene helft, de andere helft er weer bovenop doen en in de magnetron. Minuutje of wat laten microwaven en je kan de vrucht leegschrapen met een lepel. Boter, knoflook, parmezaanse kaas op de spaghetti-like kluwen en you’re all set.

Sylvia was gevraagd om puree te maken. Kind kan de was doen, maar zou Shawn ook nootmuskaat hebben? Ik dook de kruidenkast in en kwam geen nutmeg tegen, maar wel - Yes! - kleurstof voor voedsel! Het behoefde geen uitgebreide discussie om tot een pan roze en een pan blauwe puree te komen. Waarom? Omdat het kan!

Angie had een roast vanaf half zeven ’s ochtend in haar oven laten pruttelen, dus die was wel gaar toen wij ons (Sylvia, Jeremy, Burhan, Erik) meldden. Het diner was leuk, lekker en gezellig. Tijd voor een wandeling, down 17th Avenue, de straat dat zo’n beetje hét uitgaanscentrum in Calgary is. De stad was leeg, thanksgiving is blijkbaar vergelijkbaar met kerst in Nederland; iedereen is met het familiegebeuren bezig. Ik kreeg er zelfs een beetje een feestelijk en saamhorig gevoel van.

De etalages van de winkels waren al helemaal klaar voor Halloween, het volgende grote gebeuren. Er staan weer feesten op stapel, over een kleine drie weken. Kan niet wachten. Maar waar gaat Halloween nou over? Burhan legt het kernachtig uit. Filmpje!

This entry was posted on Monday, October 13th, 2008 at 9:14 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.